EĞİTİME DAİR                                                                                              

   Bir ülkenin refah ve gelişmişlik düzeyine bakarak rahatlıkla eğitim düzeyini yahut da o ülkede eğitime ne kadar önem verildiğini anlayabiliriz. Eğitim, kitaplar ve bilgi geleceğe tutulan bir meşaledir. Eğitimsiz, bilgisiz kalmış ve okumayı marifet olarak gören bir toplumdan önünü görebilmesini, geleceğini çizmesini beklemek saçmalıktan başka hiçbir şey değildir. Yalnız bu, “her sokak başına kütüphane dikilmelidir” anlamına gelmez. O ülkedeki okuma ve öğrenme isteği kütüphane sayılarına göre değil kütüphanelerin doluluk seviyesine göre değişir. Geçen yıl verilerine göre ülkemizde kitap okuma oranı %41.9 iken televizyon izleme oranı %93,3 olarak kayıtlara geçmektedir. Aslında bu verileri vermem bile bu yazının amacına ulaşması, insanların kendini geliştirme çabasının olmayışını ve bilgiye nasıl da önem vermediğimizi göstermek için epey yeterli.

   “Eğitim kıvılcımla ateş yakmaktır boş bir kabı doldurmak değildir” der Sokrates. Eğer bizim de amacımız boş kalmış, bilgiye aç beyinleri doldurmanın aksine, onların öğrenen, uygulayan ve esasını doğru oturtturup işleyebilen insanlar olmasını sağlamaksa kitap okuma oranını arttırmak elbette ki şarttır. Kitaplar, gökyüzündeki kuşlar gibidir, bizim bilgiye ve geleceğe kanat çırpmamıza yardımcı olur. Peki soruyorum bize, soruyorum bu karanlık tüketici topluma: Bizler kanatları olan ama uçmayı bir türlü beceremeyen kuşlar yetiştirmeyi mi yeğleriz?

   Şimdi hepimiz bu sorunun cevabını çevresinde değil önce kendinde, anlayış kabiliyetinde arasın. Çünkü hepimizin hem kendine hem topluma hem de gelecek nesillere karşı sorumlulukları var. Biz de gelecek nesillere televizyon programlarıyla değil kitaplarımızla örnek olacak ve iz bırakacağız.

Yazar: Sinem Demirer

Blog yazılarım ve daha fazlası için;    İnstagram: @graphomaniablog